Oda a las minorías
Xuño 15, 2009 | Filed Under Humor, Life Itself, Poesia

Individuo, oh, extraño que en todo eres distinto al vulgo que te rodea: vuelve a tu lugar de antaño. Anomalía, oh, reflejada, en tu cuerpo, en tu mirada, ¿por qué no plasmarte en lienzos, resucitar épocas pasadas? Rareza, oh, empleada,
hoy como de vida medio, retorna antes que nada a un justo punto intermedio,
de los deberes no eres excusada los derechos no son tu predio.
Cho, 14/06/09
Deve de ser porque ganhou Ahmadinejad (escrevim-no bem?), ou porque ontem escuitei ao Otegui com o “Follonero”, que hoje estou inspirada, :P.
Comments
2 Responses to “Oda a las minorías”
Leave a Reply
Moi bonito. Para ser tan séculodouradesco peca un pouco de anisosilabismo, pero na postmodernidade queda ben.
Mira ti, ó final vou ser eu a rariña porque pensaba de veras que TODOS pensabamos que o que ía gañar precisamente era o Ahmadinejad ese. ¿Dende cando está a xente en plan inxenuo?
By the way, Happy Birthday, Paulie!!
(it was yesterday, but anyway… he’s already 67!)